Kamiel Top

Kamiel Top – De IJslandvaarder

Hij oogt de boten na tot aan de draai;
hij is er, als ze gaan en keren.
Ge krijgt hem met geen paarden van de kaai,
tenzij wanneer er iemand zal trakteren.

Al wil geen enkel reder hem nog mee,
hij kan nog weg met ’t lossen van de vissen.
Zijn hele leven bracht hij door op zee,
en nu kan hij de zoutlucht niet meer missen.

Er is niet één café in Reykjavik,
waar hij destijds geen borrels heeft gedronken;
hij zal u zeggen: dáár is de muziek,
maar dáár werd steeds de beste gin geschonken.

Toon weet de klippen en de banken zijn,
en hij voorspelt een dag vooraf het weder;
en komt het uit, dan lachen schalks en fijn
de grijze ogen in zijn kop van leder.

Hij is wel oud geworden, maar nog taai;
en vóór hij sterft, zie ‘k ’t hem nog eens proberen:
ge krijgt hem met geen paarden van de kaai,
hij wil erbij zijn, ’t zij ze gaan of keren.

uit: Het open venster en Van zee en vissers, samenstelling en woord vooraf Karel Jonckheere. Gent, uitgeverij Masereelfonds, 1984

Kamiel Top

Kamiel Top (1923) zat op de Rijksmiddelbare jongensschool te Nieuwpoort waar Karel Joncheere zijn leraar Nederlands was. In het schoolblaadje De Pijl stonden al enkele gedichten van zijn hand. Hij ging daarna naar de middelbare normaalschool te Gent, waar hij in 1942 het diploma van in de Germaanse talen behaalde. Zijn studies in Gent brachten hem in contact met onder anderen Johan Daisne en Willem Elsschot. Hij was een jazzmuziekliefhebber en schreef over de jazzmuziek en de jazzhistorie. Kamiel Top was een beloftevolle jonge dichter. Op zijn eerste werkdag als leraar werd hij opgepakt door de Gestapo en naar het uitroeiingkamp van Flossenburg overgebracht waar hij in 1945 omkwam.

Van Kamiel Top verscheen bij de Nederlandse Boekhandel in 1941 de dichtbundel Het open venster met steun van Karel Joncheere.

Het gedicht ‘De IJslandvaarder’

Over de IJslandvaart zie hier.