Lucebert

Lucebert (Lubertus Jacobus Swaanswijk, 1924-1994) werd wel de keizer der Vijftigers genoemd. Hij was een dubbeltalent: schilder en dichter. Zijn poëzie wordt door het grote publiek als zeer moeilijk beschouwd, onder andere door de zeer associatieve manier van werken van de dichter.

Lucebert – De zeer oude zingt:

er is niet meer bij weinig
noch is er minder
nog is onzeker wat er was
wat wordt wordt willoos
eerst als het is is het ernst
het herinnert zich heilloos
en blijft ijlings

alles van waarde is weerloos
wordt van aanraakbaarheid rijk
en aan alles gelijk

als het hart van de tijd

uit: Verzamelde gedichten, Amsterdam, De Bezige Bij, 2002; uit de afdeling ‘ongebundelde gedichten’ 1952-1963)

Het gedicht ‘de zeer oude zingt’

De bekendste regel van Lucebert staat in dit gedicht. Hier is de regel te zien op het dak van een gebouw in Rotterdam. Het gedicht is minder bekend, is ook niet zo makkelijk, zoals veel gedichten van Lucebert. Hier staat een bespreking van het gedicht.